ما تمایل داریم که هر خانه ای را که تکمیل شده با یک برچسب سبک مشخص، اسکاندیناوی، ژاپنی یا در این مورد، مدرن در اواسط قرن، برچسب گذاری کنیم.سبک فقط یک نشانه ی خارجی استچیزی که واقعاً روح یک فضا را زنده می کند، تجلی ملموس مجموعه ای از مفاهیم انتزاعی است.این پروژه کمتر یک تمرین در زیبایی شناسی "میانه قرن مدرن" است و بیشتر یک اکتشاف عمیق اززماني بودن، اصالتو"بشریت"این یک فلسفه طراحی گسترده تر را نشان می دهد که از اشکال خاص فراتر می رود.

I. مادی شدن زمان: رقص با گذر زمان

فضاهای استثنایی هرگز در برابر زمان مقاومت نمی کنند، آنها آن را دعوت می کنند تا بزرگترین همکارشان باشد. در اینجا، زمانبندی به سه لایه تقسیم می شود:

• صداهای تاریخ (ماضی): این شامل ترشح و احترام به کد های زیبایی شناختی دوره های خاص است، مانند خطوط ارگانیک صنایع دستی قرون وسطی یا ساختاری خوش بینانه دوره پس از جنگ.این حسادت نیست، بلکه استخراج از جوهر معنوی پایدار است که در برابر آزمون زمان مقاومت کرده است.

• آثار زمان حال: این است که قرار گرفتن در معرض و احترام به بافت خام مواد، دانه چوب، حفره دار بودن سنگ، پتین فلز، اجازه می دهد تا اشیاء از استفاده روزمره اثر منحصر به فرد را به دست آورند.فضا به این ترتیب از یک مرحله ای استاتیک و تبدیل به یک مرحله ای در حال تکامل است.، موجود زنده

• مسکن آینده: از طریق ساختار محدود، طرح های انعطاف پذیر، و انتخاب های بی وقفه، ما پتانسیل تکامل مداوم را در فضا قرار می دهیم.به دنبال اتمامش نیست اما فضای بیشتری برای داستان های آینده دارد.

II. ساخت اصالت: رد عملکرد، بازگشت به جوهر

در عصر فیلترها، فضا چگونه "خود واقعی" خود را نشان می دهد؟ این به یک اخلاق مادی و کاربردی اشاره دارد که ارزش حقیقت را بر تقلید دارد.

• بیان صادقانه ی مواداجازه دهید مواد به زبان خودشان صحبت کنند. چوب چوب است، گرما و فیبر خود را بیان می کند. سنگ سنگ است، وزن و ساختار بلوری خود را نشان می دهد. فلز فلز است.که درخشش و اکسیداسیون آن را ثبت می کند.ما جایگزین های مصنوعی را رد می کنیم زیرا لمس واقعی و تغییرات ایجاد شده توسط زمان ارزش عاطفی غیر قابل جایگزینی را تشکیل می دهند.

• ترجمه شعری از عملکرد: ذخیره سازی فقط در مورد پنهان کردن نیست بلکه می تواند نمایش تاریخ شخصی باشد؛ روشنایی فقط در مورد روشنایی نیست بلکه به عنوان مجسمه ساز فضا و خلق و خوی عمل می کند.در نه تنها یک راهرو است بلکه می تواند پرده ای باشد که نور و سایه را از هم جدا می کندبنابراین عملکرد به یک آیین روزمره تبدیل می شود.

سوم. سکونتگاه بشریت: فضا به عنوان یک ظرف برای روح

فضا، در نهایت، پس زمینه و گسترش ساکنان آن است. انسانیت در محل سکونت و الهام بخش جهان درونی فرد منعکس می شود.

• حکمت فضای منفی: اختصاص مناسب مناطق "نه تمام شده" در فضای نه تنها فضای تنفسی بصری را فراهم می کند بلکه یک پارچه خالی برای افکار، سرگرمی ها و خاطرات ساکنین را نیز فراهم می کند.آن مشارکت و ایجاد مشترک را تشویق می کند.

• خصوصی سازی روایت: فضا یک روایت یکنواخت و اجباری را تحمیل نمی کند. در عوض، از طریق مبلمان ماژولار و قابل جابجایی و ثروت دکوراسیون ثابت، صحنه ای برای مجموعه های ساکن فراهم می کند،خاطرات سفر، و خلاقیت های هنری که داستان زندگی فرد را به متن اصلی روایت فضایی تبدیل می کند.

• کنترل دقیق جو: از طریق هدایت دقیق مسیرهای نور طبیعی و لایه بندی ظریف نور مصنوعی، فضا می تواند به نیازهای مختلف معنوی، از اجتماعات اجتماعی پر جنب و جوش به تنهایی عمیق، سازگار شود،تبدیل شدن به یک ظرف امن برای بسیاری از احساسات.

نتیجه گیری: از سبک به فلسفه

بنابراین، هنگامی که ما در مورد این فضا بحث می کنیم، نشانه های بصری مدرن در اواسط قرن - مبلمان بلوط، خطوط انتزاعی، لحن های ریترو - فقط نوک کوه یخی است که در بالای خط آب دیده می شود.در زیر یک پایه مفهومی بسیار گسترده تر و پایدار قرار دارد: فلسفه طراحی کهزمان را در آغوش می گیرد، صداقت را دفاع می کند، و عمیقاً به روح انسان خدمت می کند.

این به یک کشف گسترده تر منجر می شود: نقطه پایان طراحی واقعاً متحرک هرگز تکرار کامل یک سبک تاریخی نیست. در عوض، این تبدیل موفقیت آمیز یک سری از سبک های جهانی است،مفاهيم انساني عميق به شکل قابل درک، واقعیت فیزیکی ملموس و قابل زندگی است.روش برای همزیستی بهتر با فضا، اشیاء و زمان.

در این مفهوم، هر خانه باید نمونه ای منحصر به فرد از"تفاهم مفهومي"